Even rusten

Na de kustroute kwamen we aan bij een andere vriendin van T. Bijzonder hoe een vriendin van T dan plots ook plotseling mijn vriendin kan zijn. Hartelijkheid, vriendschap, diepe gesprekken, en ruimte om te rusten. Levengevend, helend, verwarmend, soms confronterend. En een mooie zonsondergang.

Het zuiden van Noorwegen lijkt soms een beetje op Nederland en België. Veel landbouw, groene weiden met schapen en soms koeien, gewassen, en zelfs kassen. De altijd doorbrekende rotsen en de soms zichtbare baaien herinneren me eraan dat we echt ergens anders zijn.

Het vinden van een plek voor de nacht kost vaak een beetje inspanning. Een parkeerplaats langs de weg is makkelijk. Maar dan zit je aan de hoofdweg, met een komen en gaan van auto's. Voor een overnachting bij een constant reizen prima, maar om echt tot rust te komen niet zo geschikt.
Een parkeerplaats verder weg van de hoofdweg is leuker. Overnachten is niet altijd toegestaan (dan staat er een bordje), of je staat tussen de bedrijfsgebouwen. En een beetje aftasten of de parkeerplaats privé is of openbaar. In Stavanger vonden we een prachtige plek bij het water.
Maar als het lukt een plek te vinden van de weg af, in een bos, of - zoals vandaag -, aan het water, is dat het ultieme gevoel van vrijheid. Maar het is wél even zoeken. En soms spannend, want we de ondergrond moet een beetje vlak zijn, en we hebben ruimte nodig om te kunnen keren.

Vandaag reden we een landelijk gebied in, met hoge bergen op de achtergrond. Op een kruising stonden we even stil langs de weg, om te zoeken waar we konden staan. Een aardige jongen vroeg ons of er iets aan de hand was. Hij wist wel een mooie plek verderop bij het water. Die was van zijn oom - die het prima vond dat wij er stonden. Er had ook al eerder een camper gestaan. Heel prettig dat T Noors kan - en ik ben goed op weg met Duolingo, en kan al wat meer woorden verstaan.

Nu even uitrusten, in de heerlijke zon, en verkoeling zoeken in het kristalheldere water (dat je eigenlijk overal in Noorwegen kunt drinken, mits het stroomt).

Morgen blijven we misschien wel staan, wie weet maken we een wandeling. Daarna verder het binnenland in: de bergen.