Een witte en stille kerst

Het gebeurt hier niet altijd, maar we hadden een witte kerst. W is alweer voor een aardig deel van de week aan het werk, maar de kerstdagen waren vrij. En zo konden we, goed ingepakt, lekker naar buiten - met de baby op de buik.

Het was ook een beetje stiller dan we hadden gehoopt. Ondanks de keizersnede, was er de grote wens om bij familie kerst te vieren, waarbij zij de baby konden ontmoeten. T sterkte goed aan en had een bootroute gevonden waarmee we weinig hoefden te rijden. Maar er was echt voor iedereen een paspoort nodig op de boot, en daarvoor moeten we eerst langs de ambassade in Oslo, en daarvoor moeten we een geboortecertificaat hebben, en daarvoor ... nog heel wat hoepels om doorheen te springen. Dat gaat op zijn vroegst in februari lukken.

Na de teleurstelling hebben we er een mooie kerst van gemaakt. Op de dag voor kerst in de sneeuw een vuurtje met een pan soep en lekkers. Samen met de kelderburen, die we zo eindelijk echt leerden kennen, was het heel gezellig. Op kerstdag zong W in een kerstkoor en verder waren de dagen gevuld met de vreugde en werkzaamheid van het verse familieleven. Naast het Licht dat in de wereld kwam en steeds komende is, is er voor ons deze kerst een lichtje gebracht dat vol overgave in onze handen ligt.

Het volgende berichtje zal over de baby gaan en alleen te lezen zijn als je ons hebt gemaild om je aan te melden, en met je emailadres bent ingelogd op de website. Je kunt dan, hopelijk, ook kiezen een email te krijgen bij een nieuw bericht.